Aynı Olayı Kaç Kişi Buldu? Ekip Büyüklüğünde Çaba ve İşbirliği

Bir afetle ilgili beş mesaj, beş ayrı olayı anlatmayabilir. Bir köprünün hasarı farklı kişilerce tekrar paylaşılmış olabilir; başka bir mesaj ise aynı köprü için yanlış konum verebilir. Bu bilgileri haritaya dönüştüren ekibin işi, yalnız daha çok kayıt üretmek değildir. Aynı olaya ait parçaları birleştirmek, çelişkileri çözmek ve doğru kaydı korumak gerekir. Böyle bir görevde çalışan sayısını artırmanın etkisi, herkesin tek başına ürettiği kayıtları sonradan yan yana koymakla aynı olmayabilir.

Andrew Mao, Winter Mason, Siddharth Suri ve Duncan J. Watts'ın 2016 araştırması bu farkı sınayan bir kriz haritalama deneyi sundu. Bulgularda iki eğilim birlikte görüldü: büyük ekiplerde kişi başına hesaplanan çaba daha düşüktü, fakat işbirliği artıyordu. Bazı büyük ekiplerin ortak ürünü, bağımsız çalışanların çıktılarının birleştirilmesiyle oluşturulan karşılaştırmadan daha başarılıydı. Bu, bütün işler için büyük ekip önerisi değildir. Çıktıyı değerlendirmeden önce hangi işin yapıldığını ve başarının nasıl tanımlandığını anlamak gerekir. [1]

Hazır mesajlar, serbest örgütlenme

Deney 2014'te, birer saatlik beş çevrimiçi oturumda yapıldı. Toplam iki yüz elli sekiz farklı katılımcı, tek kişiden otuz iki kişiye uzanan büyüklüklerde kırk yedi ekibe rastgele atandı. Katılımcılar Mechanical Turk üzerinden işe alınmıştı. Her ekip aynı bin beş yüz altmış yedi mesajı gördü. Bu mesajlar, 2012'de Filipinler'i etkileyen Pablo tayfununa ilişkin önceden derlenmiş verilerdi; deney gerçek zamanlı bir afet müdahalesi değildi. [1]

Görev, ilgili mesajları seçmenin yanında olay kaydı oluşturmayı, hasarı sınıflandırmayı, konumunu belirlemeyi ve başkalarının kayıtlarını denetleyip düzeltmeyi kapsıyordu. CrowdMapper adlı arayüzde ortak mesaj akışı, düzenlenebilir olay tablosu, harita, sohbet odaları ve belgeler bulunuyordu. Kullanıcılar arayüzü öğrenmek için eğitim aldı; ancak kimin hangi rolü üstleneceği veya ekibin nasıl örgütleneceği önceden belirlenmedi. Bu nedenle deney, hazır bir yönetim düzeninin başarısını değil, bu ortamda ortaya çıkan birlikte çalışma biçimlerini inceliyordu. [1]

Ödeme de tamamen sabit değildi. Ekip performansına göre belirlenen saatlik ücret, kişinin etkin çalışma süresiyle ölçekleniyordu. Katılımcılar faaliyetlerinin izleneceğini biliyor, hem kendi katılımları hem de ekip çıktısı için maddi teşvik taşıyordu. Buna rağmen gözlenen kişi başı çaba farkı, sosyal kaytarmanın yalnız kimsenin katkısının izlenmediği koşullarda ortaya çıkabileceği düşüncesini zorlaştırır. Öte yandan bu düzen, insanların içsel niyetlerini doğrudan ölçmüş değildi. [1]

Mesaj sayısı yerine olayın doğruluğu

Araştırmacılar, bütün ekiplerin bulduğu olayları bir araya getirip tekrarları çıkardı ve doğrulanabilen kayıtları denetledi. Böylece kırk dokuz ayrı olaydan oluşan bir karşılaştırma haritası elde edildi. Bu olaylara iki yüz kırk beş mesaj gönderme yapıyordu. Sayıların farklı olması, bir olayın çok sayıda mesajla anlatılabileceğini gösterir. Değerlendirme yalnız mesaj sayısına dayansaydı, aynı hasarın tekrar tekrar kaydedilmesi üretkenlik gibi görünebilirdi. [1]

Bu karşılaştırma haritası da kusursuz gerçeklik olarak sunulmadı. Hiçbir ekibin bulamadığı gerçek olaylar varsa, onlar referans kümesinde yer almıyor olabilirdi. Dolayısıyla sonuç, bu deneyde oluşturulmuş doğrulanmış olay kümesine göre başarıyı ölçüyordu. Bütün afetin eksiksiz bilançosunu çıkardığını söylemiyordu. Bu sınır, iyi görünen bir sayının hangi bilgi alanını temsil ettiğini belirler. [1]

Başarı için kesinlik ve kapsama ayrı ayrı hesaplandı. Kesinlik, ekibin bildirdiği olayların ne kadarının referansla eşleştiğini; kapsama ise referanstaki olayların ne kadarının bulunduğunu gösteriyordu. F1 puanı bu iki ölçütün harmonik ortalamasıydı. Yalnız çok olay bildirmek yeterli değildi; yanlış kayıtlar kesinliği düşürebilirdi. Yalnız birkaç tartışmasız olayla yetinmek de kapsama açısından sınırlı kalabilirdi. [1]

Çalışma süresi, eylem ve çaba

Ekiplerin nominal büyüklüğü, bütün üyelerin tam bir saat etkin kaldığını garanti etmiyordu. Bazı kişiler geç katılmış veya bir süre hareketsiz kalmıştı. Araştırmacılar bu nedenle karşılaştırmalarda etkin kişi saatlerini kullandı. Otuz iki kişilik etiket taşıyan iki ekibin gerçek çalışma miktarı aynı olmayabilirdi. İşin başında görünen isim sayısı ile kullanılabilen emek süresi arasındaki ayrım, ekibin büyüklüğünü yorumlamak için gerekliydi. [1]

Çaba için ayrıca farklı bir ölçü kuruldu. Eylem türlerinin ortalama tamamlanma süreleri hesaplandı ve kişilerin yaptığı eylemler bu sürelerle ağırlıklandırıldı. Bu hesap, doğrudan zihinsel yorgunluk veya motivasyon ölçümü değildi. Farklı türde işlemleri ortak bir ölçekte karşılaştırmaya yarayan davranışsal bir göstergeydi. Bir kişinin karakterini veya çalışmaya isteksizliğini bu değerden tek başına çıkarmak, araştırmanın ölçtüğünü aşar. [1]

Büyük ekiplerde bu göstergeyle hesaplanan kişi başı çaba, bağımsız çalışanlara göre yaklaşık yüzde otuz daha düşüktü. Ayrıca görevler arasında dağılım değişiyordu: sınıflandırmaya ayrılan çaba azalırken, mesaj süzme gibi daha kolay olabilen etkinliklerin payı artıyordu. Sosyal kaytarma yorumunun burada ilginç yanı, yalnız bütünüyle çalışmayı bırakmayı kapsamamasıydı. Kişi etkin görünürken daha az zorlayıcı alt görevlere yönelebilirdi. Yine de bu örüntü, her katılımcının bilinçli olarak başkalarına yük olmayı amaçladığını kanıtlamaz. [1]

Bağımsız çıktıları birleştirince ne olur?

Araştırmacılar işbirliğini yalnız sohbet mesajı sayısıyla değerlendirmedi. Aynı olay kaydına kaç kişinin, ne kadar ağırlıkla katkıda bulunduğuna ilişkin bir gösterge kullandı. Büyük ekiplerde olay başına ortak katkı arttı. Çok kişinin varlığı bu artışı zorunlu kılmıyordu; herkes farklı kayıtlarla bağımsız çalışsaydı ortak katkı düşük kalabilirdi. Gözlenen değişim, aynı iş ürünü üzerinde birlikte çalışmanın arttığını gösteriyordu. [1]

Adil bir karşılaştırma için tek başına çalışmış on sekiz kişinin çıktılarından farklı büyüklüklerde yapay ekipler oluşturuldu. Bunlar yeni katılımcılarla yürütülen ayrı deney grupları değil, mevcut bağımsız çıktıların yeniden birleştirilmesiydi. Bir araya getirilen kayıtlar üzerinden kesinlik, kapsama ve F1 yeniden hesaplandı. Küçük büyüklüklerde bağımsız çıktıların birleştirilmesi genellikle avantajlıyken, büyük gerçek ekipler ilgili karşılaştırmada daha yüksek F1 gösterdi. Yapay ekiplerin havuzu on sekiz kişiyle sınırlıydı; her büyüklükte otuz iki kişilik yeni bir bağımsız ekip sınanmış değildi. [1]

Sonuçta yapay ekiplerin kapsamı yüksek kalıyor, fakat daha fazla bağımsız kayıt eklendikçe yanlış varyantlar da birikerek kesinliği düşürüyordu. Gerçek ekiplerin üstünlüğünü, bütün ölçütlerde daha fazla olay bulmuş olmaları gibi anlatmak doğru olmaz. Ortak kayıtların düzeltilmesi ve çelişkilerin uzlaştırılması, eldeki kesinlik kapsama dengesini açıklayabilecek süreçlerdi. Ancak bu süreçlerin her biri deneyde ayrı bir müdahaleyle değiştirilip kanıtlanmış değildi. [1]

Ekip büyüklüğü için tek sayı çıkmıyor

Çalışma, her kuruluş için ideal çalışan sayısını belirlemedi. Görev bir saatle sınırlıydı, katılımcılar deneyimsizdi ve örgütlenme yönergeleri verilmemişti. Kişi saatleriyle performans arasındaki eğride görülen azalan getiriyi temsil eden ikinci dereceden katsayı da anlamlı değildi. Bu nedenle çizilen eğriden kesin bir optimum veya sınırsız büyüme yasası çıkarılamaz. [1]

Araştırmanın desteklediği daha somut düşünce, ortak üretimin kişi başına eylem toplamından ibaret olmadığıdır. Tekrarlı ve çelişkili bilgiyle uğraşan bir ekip, üyelerinin bireysel çaba göstergesi azalırken de daha kullanışlı bir ortak kayıt üretebilir. Bu başarı insanları ahlaki etiketlere ayırmayı değil, görevin nasıl paylaşıldığını ve hataların nasıl düzeltildiğini incelemeyi gerektirir. Haritadaki son kayıt, onu kaç kişinin ayrı ayrı bulduğundan daha fazlasını anlatır.

Kaynaklar

[1] Mao, A., Mason, W., Suri, S. ve Watts, D. J. (2016). An Experimental Study of Team Size and Performance on a Complex Task. PLOS ONE, 11(4), e0153048. https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0153048 . DOI: 10.1371/journal.pone.0153048. Creative Commons Attribution lisanslı özgün araştırma; bu yazı bağımsız bir açıklama ve değerlendirmedir.